Hermine van Bers Beeldende Kunstprijs
Nominaties en juryrapport Hermine van Bers Kunstprijs editie Leiden 2010
Nominaties
Na zorgvuldige beschouwing van het ingezonden werk heeft de jury gekozen voor drie te nomineren kandidaten voor de Hermine van Bers Beeldende Kunstprijs Editie Leiden 2010.
De genomineerden in alfabetische volgorde zijn: Irene Cécile, Thomas Raat en Izaak Zwartjes.
Irene Cécile (1981) www.irenececile.com
.jpg)
In het in boekvorm opgezette werk “Als je goed kijkt zitten ze overal – Handleiding tot een speelser leven” combineert Irene Cécile tekeningen, foto's en tekst. De suggestieve, associatieve wijze waarop zij haar onderwerpen verbeeldt en beschrijft is -hoewel persoonlijk en intiem- een uitnodiging aan ieder om op een andere manier naar de (alledaagse) werkelijkheid te kijken.
.jpg)
In het gebruik van beeld en taal is Irene Cécile zeer vaardig. Zo ontstaat door de combinatie van beide een poëtisch en humorvol document.
De jury baseerde zich op de inzending in boekvorm – deze is ten dele vergelijkbaar met de presentatie in het GEM in Den Haag waar Irene Cécile bewees dat haar werk ook ruimtelijke kwaliteit en monumentaliteit bezit.
Uit rake observaties ontstaat oorspronkelijk en humorvol werk. De combinatie van beeld en tekst draagt lichtvoetig en helder bij tot het ontstaan van een poëtische taal.
Deze oproep tot een speelser leven vormt een mooi pleidooi voor dingen waaraan we normaal voorbijgaan.
De benadering van Irene Cécile beschouwt de jury als authentiek. Haar duidelijke uitgangspunten bij het vinden van een eigen taal zijn verrassend en maken nieuwsgierig naar de verdere ontwikkeling in het werk.
Thomas Raat (1979) www.de-expeditie.com
De inzending van Thomas Raat bestaat ondermeer uit een serie kleine tekeningen, (geluids-)installaties, enkele 'plastic paintings' en fotowerk, waaronder “Das Sprechen (Joseph Beuys)”.
Raat toont zijn veelzijdigheid op het gebied van schilderkunst en sculptuur waarin hij bestaande beelden hergebruikt. Door deze kunsthistorische citaten en zijn uitgesproken stellingname ontstaat een interessante visie op zijn positie als kunstenaar.
Raat is doelbewust en consequent in zijn benadering waarbij hij er niet voor terugschrikt het werk van illustere voorgangers af te breken en [zijn helden (Duchamp, Barnet Newman, Beuys)] te diskwalificeren. Hij gebruikt dit iconoclastische concept om zo zijn eigen positie als kunstenaar te markeren.
De jury vindt het positief dat Thomas Raat niet de veilige weg kiest maar na het gebruik van tape in zijn schilderijen met materiaal als plastic nieuwe ontwikkelingen in gang zet. Samen met zijn geometrische beelden ontstaat werk dat als geheel heterogeen en interessant genoemd kan worden.
Onontkoombaar maken de installaties van Izaak Zwartjes indruk.
Dramatisch in de ware zin van het woord zijn de ruimtes die een rauwe, donkere wereld oproepen waar gestalten lijken op te gaan in de omgeving.
Het werk kenmerkt zich door het aardse materiaalgebruik, zoals jute of sloophout, en het ontbreken van uitgesproken kleur.
De beklemmende sfeer in deze installaties nodigt uit tot interpretatie en bespiegelingen over de menselijke tragiek – de 'condition humaine'.
Zwartjes gaat consistent te werk en met zijn authentieke stijl weet hij ruimtes te transformeren tot een vervreemdende wereld die zowel persoonlijk als universeel is en waarvan we het bestaan niet kenden.
Izaak Zwartjes blijft zich ontwikkelen in het representeren van leven in duisternis en verval. Dreiging en beklemming zijn zichtbaar en voelbaar in het werk maar de dramatiek blijft binnen gestelde grenzen.
Zwartjes weet met sculpturaal materiaalgebruik een andere, ongekende kant van het bestaan te verbeelden.
Leiden
Sponsors
